Vrijstaat de Eenhoorn

foto: Nico van Hoorn

Maandag 16 februari

VAN DAG TOT DAG

Er wordt ’s morgens hard gewerkt om de ’s nachts opgeworpen barricades te verstevigen. Iedereen verwacht dat de Arnhemse rechtbank direct tijdens het deze morgen spelend kort geding vonnis zal wijzen, dat wil zeggen een ontruiming zal bevelen. De rechtbankpresident is Mr. Schaafsma, die ongevoelig is voor argumenten van krakerszijde, het eigendomsrecht propageert en desnoods op wankele juridische gronden vonnis wijst (bijv. op grond van de naam van iemand die gas en elektra heeft aangevraagd maar aantoonbaar niet in het pand woont). Zijn bijnaam is “Rechter Leiperd.”

De advocaat van de gemeente is mr. S. Kortmann, die ook de universiteit van juridisch advies voorziet. Deze Kortmann haalt het trucje uit om de krakers van de veertien huizen als een Vereniging te beschouwen. Daarvoor haalt hij een gezamenlijke bankrekening aan, de gezamenlijk advocaat (die niet op de rechtszitting verscheen) en het collectieve optreden tijdens raadsvergaderingen e.d. Ook heeft hij een sticker van “De Eenhoorn” voorzichtig van een muur gepeuterd om aan te tonen dat de krakers als vereniging stickers en affiches maken en verspreiden. Later zal hij zijn kantoor beplakt met die stickers terugvinden. Dat trucje om onbekende krakers als een vereniging te beschouwen is al op andere plaatsen uitgehaald, in het district Arnhem is het nieuw. Mr. Schaafsma besluit niet meteen een uitspraak te doen maar tot vrijdag 20 februari te wachten. Kan hij het niet helemaal volgen? Of vindt hij het raadzamer een paar dagen te wachten omdat de Nijmeegse politie niet voorbereid was op de barricades en een nieuw ontruimingsplan moet maken?
Inmiddels worden de eisen bekend, die de krakers van ‘de veertien huizen stellen. Geen parkeergarage op de Piersonstraat of elders in de stad; behoud van de woningen in de Piersonstraat; toewijzing van die 14 woningen in samenwerking met krakers aan de huidige en/of de oorspronkelijke bewoners; het onmiddellijk vertrek van de ME en de GBO en de arrestatieteams uit de stad; bestemming van de vrijgekomen gelden voor renovatie, jongerenhuisvesting, sociale woningbouw en het vorderen van speculatiepanden. Als aan deze voorwaarden is voldaan, zullen de barricades worden opgeruimd.

De barricades zijn het gesprek van de dag in de stad. De plaatselijke pers wrijft zich in de handen om dit buitenkansje: hele pagina’s worden eraan besteed en de commentatoren doen hun best de bevolking te waarschuwen tegen de anarchie waarin onze samenleving dreigt te vervallen.
In de loop van de middag gebeurt er iets onverwachts. Er verzamelt zich een grote menigte in de Bloemerstraat, vanwaaruit gescholden en geschreeuwd wordt naar de barricades. Vanaf het dak van de Eenhoorn worden de mensen gemaand naar huis te gaan: ‘Als je het er niet mee eens bent, ga dan naar huis en laat ons met rust’. Het is niet meer te zien wie nou waar bij hoort, sympathisanten van de krakers en boe-roepers staan door elkaar heen. Schooljongens dringen naar voren en gaan stenen gooien.Vanaf de barricades wordt de brandslang op de jongens gericht, dat helpt even. Inmiddels gaan er sympathisanten vóór de barricade staan. Dat helpt, het stenen gooien houdt op. Rond etenstijd wordt het wat rustiger. “Nijmegen” komt in het NOS-journaal. Commissaris Reinink wordt geïnterviewd door een weinig kritische en slecht geïnformeerde verslaggever. Reinink vertelt dat de barricades zo snel mogelijk opgeruimd zouden worden. (‘Dit kunnen wij niet toestaan’). De verkeersveiligheid is immers in het geding en de bedrijven kunnen hun werk niet doen. De verslaggever verzuimt te vragen welke snelweg er dan wel niet door de Piersonstraat loopt en hoeveel bedrijven er-nog-gevestigd zijn.

Na het journaal wordt het onmiddellijk drukker in de Bloemerstraat. Weer veel jongeren die schelden en schreeuwen. Er zijn nauwelijks sympathisanten, veel mensen zijn naar huis gegaan om te eten of uit te rusten. Er vliegen weer stenen door de lucht. Matty wordt vol door een steen in zijn gezicht geraakt. De ziekenwagen blijft lang weg, als hij er eindelijk is wil de ziekenbroeder aanvankelijk niet binnen de barricades komen. Na veel praten wordt Matty eindelijk in de ziekenwagen gedragen. Er wordt nog een vrouw gewond, ook zij moet naar het ziekenhuis. Matty’s toestand is erg slecht, waarschijnlijk zal hij zijn gewonde oog nauwelijks meer kunnen gebruiken. Een paar mensen proberen de stenengooiers tot kalmte te manen. Theo krijgt hierbij een steen tegen zijn gezicht, gevolgen: kapotte voortanden en een winkelhaak in zijn bovenlip. Er heerst een begin van paniek achter de barricades. Gelukkig zijn er snel weer sympathisanten aanwezig, die opnieuw een blokkade vormen. De problemen met stenengooiers zijn steeds aan de kant van de Bloemerstraat, bij de andere barricades is het rustig. De opmerkingen van de kant van de ‘Tegenpartij’ zijn kenmerkend. Een grote, zware man heeft het erover dat een meisje aan haar oog is geraakt. ‘Geeft nik, zegt een ander, ‘Als ze dat oog van onderen nog maar kan gebruiken’. Er lopen ook duidelijk herkenbare stillen rond. Later op de avond komt er politie langs. Onmiddellijk wordt er een zitblokkade gevormd. Er gebeurt echter niets. PPR-raadslid De Zeeuw komt vertellen dat tijdens een topoverleg is besloten dat er niet tegen de barricades zal worden opgetreden voordat de rechtbank een uitspraak heeft gedaan. De meeste aanwezigen geloven dit maar half.

Een bewoonster van de Bloemerstraat vertelt dat ze de politie heeft gebeld omdat ze last had van de rotjes, waar door de ‘tegenpartij’ mee werd gegooid. Op het bureau hadden ze haar gezegd: ‘Wij maken zelf wel uit wanneer wij komen’. Dat ogenblik was kennelijk aangebroken want steeds cirkelden er ME-bussen door het centrum.

De ‘Tegenpartij’ liet zich daar niet door weerhouden, laat op de avond, na sluitingstijd van de café’s, verschijnen er mannen met ijzeren staven. Een aantal mensen vanachter de barricade heeft er genoeg van. Ze komen naar voren, gewapend met stokken. De mannen in de Bloemerstraat verdwijnen schielijk. Er vinden gelukkig geen vechtpartijen plaats. Het is griezelig in de stad, er hangt een geladen sfeer. Later blijkt dat diverse mensen zijn lastiggevallen door ongure types (veelal met bierbuiken en bierkegels). Rond vier uur beginnen deze lieden de Bloemerstraat op te breken om de barricades te bekogelen. Dan grijpt de ME in. Met zachte hand overigens. Een week later zal dat heel anders gaan.

Dinsdag 17 februari.

De ochtend verloopt rustig. ’s Middags beginnen de problemen echter weer. Onder de vele nieuwsgierigen mengen zich ook ruziezoekers, weer voornamelijk jonge jongens. Daags tevoren waren het vooral ’s middags en in de vooravond scholieren en andere jonge mensen die vervelend kwamen doen. ’s Avonds kwamen de patsers en de oudere ruziezoekers tevoorschijn. Deze middag zijn er veel meer ouderen te zien, die zich actief met de ruziezoekende jongeren bezighouden. ‘Sla dat tuig dood’ is een veel gehoorde kreet, en met dat tuig worden wij bedoeld.
Rond half vier vliegen er weer stenen door de lucht. Iemand raakt gewond en wordt snel het steegje achter De Plak ingetrokken. Een van de sympathisanten gaat op z’n dooie eentje met de stenengooiers praten. Hij straalt zoveel overwicht uit dat ze zich inderdaad even rustig houden. Dan komen er ‘verse’ aanrennen en begint het gooien opnieuw. De brandspuit wordt erop gezet, dat helpt even. Er wordt weer een blokkade gevormd die vóór de barricade gaat staan.Er komen nog meer ruziezoekers, ook veel meisjes keren zich tegen ons. Er wordt tegen de voorste rijen geduwd, met helmen geslagen. Dan hebben ‘ze’! iets nieuws ontdekt, eieren gooien. Tientallen vliegen er door de lucht, af en toe komt er een rotje mee of een steen. De sfeer is uitermate gespannen.

Dan verschijnt de politie. De grote Chevrolet met Nijmeegse gemeentepolitie en bussen met ME. De ME stapt uit, het bevel wordt gegeven op te rukken naar het kruispunt. De ruziezoekers gaan er als een haas vandoor, richting Plein ’44. Daar blijft de ME in één linie staan. Plotseling verschijnt een tweede groep ME’ers. Weer klinkt het bevel: Kruispunt vrijmaken. De geweldloze blokkade is bij de komst van de ME gaan zitten, ongeveer vijf hecht aaneengesloten rijen. Het is niet duidelijk welk kruispunt moet worden vrijgemaakt, dat met Plein ’44 of dat met de Piersonstraat. Het is voor enkele ME’ers ook een raadsel, zij beginnen aan de voorste rijen te sjorren. Er wordt geroepen: ‘Ons moet je niet hebben! ‘ In de verwarring worden de ME’ers terug gecommandeerd en naar het andere kruispunt gestuurd.

In de Bloemerstraat staan nog enkele mensen die door de ME ongemoeid zijn gelaten. Enkelen stonden al tussen de ruziezoekers, er gaan geruchten dat dit leden zijn van de Arnhemse GBO (Groep Bijzondere Opdrachten). In ieder geval staan er twee ‘vooraanstaande’ PvdA’ers tegen de étalage van de voormalige lampenwinkel in de Bloemerstraat. Op het bordesje van De Plak zitten mannen waarvan gedacht wordt dat het ‘stillen’ zijn. Op de balkons van de flats boven de winkels in de Bloemerstraat staan fotografen, waarvan lang niet zeker is of het persfotografen zijn. Het NOS-journaal maakt van dichtbij opnamen. Een agent van de Nijmeegse gemeentepolitie komt voor de zitblokkade staan. Hij bekijkt iedereen eens goed, zet zijn vriendelijkste glimlach op en vraagt of er gewonden zijn. Hij blijft even staan praten, zegt dat de politie niet alsmaar kan blijven staan maar terug zal komen als het nodig is.

Sommigen uit de zitblokkade applaudisseren, anderen roepen dat klappen toch echt niet nodig is. De menigte op Plein ’44 groeit aan. Om zes uur vertrekt de ME. Prompt komen de mensen die op het Plein stonden onder luid krijgsgehuil weer aanrennen. Het blijft een uurtje rustig, na zevenen wordt er weer druk met stenen en rotjes gegooid. Er vallen gewonden in de geweldloze blokkade. Er worden mensen uit de blokkade getrokken en flink geslagen. De situatie is zo gespannen dat de geweldlozen zich terugtrekken achter de barricade.

Om 8 uur wordt de geweldloze blokkade weer hersteld, Radio Rataplan roept dringend mensen om op te komen. De ruiten van De Plak sneuvelen. De ME arriveert weer. De Bloemerstraat wordt ontruimd en de toegang tot de Piersonstraat afgesloten met twee bussen en een tiental ME’ers. Inmiddels groeit de menigte in de Bloemerstraat weer aan. Er wordt geprobeerd over dé ME heen met eieren naar de zitblokkade te gooien. Later wordt de politie belaagd met stenen en vuurwerk en wordt er door de ruziezoekers tegen de bussen geduwd. Dan wordt de Me boos. Met een charge die in de Gelderlander in een kop als ‘hard’ werd omschreven worden de mensen naar Plein ’44 gedreven (er viel niet één klap). Daar wordt de Bloemerstraat afgezet met dranghekken. Alle toegangswegen tot de Piersonstraat worden afgesloten, dus ook het Karregas en de Piersonstraat.

Radio Rataplan roept iedereen op zo snel mogelijk achter de ME-linies te komen, zo lang het nog kan. Het is niemand duidelijk hoe lang de afzetting zal blijven. Er gaan geruchten dat er ME-busjes met een schuiver zijn gearriveerd. Over de radio wordt gezegd dat de politie het gebied nooit hélemaal kan afsluiten omdat dit ‘gijzeling! zou zijn. Later blijkt dat dit juridisch niet juist is. In werkelijkheid is het ook zo dat de barricades nog bereikbaar zijn via achterstraatjes als het Hendrikhof en de brandgang achter De Plak, maar dat is bij de radio nog niet bekend.

Radio Rataplan blijft iedereen oproepen om de blokkaden te versterken. ‘Die blokkade werkt goed dat moet iedereen weten, het is een ontzettend goeie manier om alle agressievelingen die daar staan weer een beetje rustig te krijgen, anders was het allang uit de hand gelopen. Die blokkade is gewoon prima (…) Wij staan helemaal achter jullie, we proberen zoveel mogelijk op de hoogte te blijven’.
Er is een vergadering op het pleintje. De mensen die in de blokkaden zitten bereiden zich erop voor de hele nacht te blijven. Om één uur ’s nachts trekt een groot deel van de ME zich terug. Een uur later arriveert de firma Houterman uit Lent om de dranghekken op te halen. De mensen uit de blokkaden die dat willen kunnen alsnog naar huis.

Inmiddels zijn er de hele avond solidariteitsverklaringen binnengekomen bij Radio Rataplan. Ook is er een lang maar erg vervelend verhaal voorgelezen over de geschiedenis van ‘De Parkeergarage Zeigelhof’.
Een zendamateur heeft om ongeveer 8 uur geprobeerd Rataplan weg te drukken maar is daar gelukkig na verloop van tijd mee opgehouden.

Via de radio is opgeroepen (om ongeveer half negen) om bij de Generaal Snijders-kazerne te gaan kijken omdat daar tanks zouden zijn gearriveerd. Dit bleek een loos alarm te zijn.
De belangstelling voor de radio is ongelooflijk toegenomen. Veel mensen hebben transistors bij zich, bij benzinestations en in diverse café’s staat de radio afgestemd op 104mHz.

Woensdag 18 februari.

De solidariteitsverklaringen stromen binnen, de vreemdste instanties verklaren zich solidair met de strijd tegen de parkeergarage. In veel van die verklaringen wordt de nadruk gelegd op geweldloos verzet. Sommige krakers maken zich daarover boos. Het gaat niet alleen om een geweldloze actie, de barricades zullen ook verdedigd moeten worden, en dat gaat nu eenmaal niet als je geweldloos bent.
Rond 12 uur wordt het weer onrustig bij de blokkade aan de Bloemerstraat; de scholen gaan uit, en veel jongeren stromen daar samen. Op een gegeven moment is de brandspuit weer nodig om mensen op afstand te houden.

Ook de ME komt eens kijken en veegt de Bloemerstraat schoon. Dranghekken worden geplaatst en de politie blijft wachten.De E.H.B.O. heeft het erg druk gehad met die stenen ellende, een stuk of 20 mensen zijn binnen geweest, vooral pleisters plakken en een enkeling wordt afgevoerd naar het ziekenhuis.
Greet, een bewoonster van de Piersonstraat, is jarig, en krijgt een taart aangeboden van de krakers.
Even later is het weer mis in de Piersonstraat, er wordt van alles gegooid naar de mensen achter de barricades. Enkele buurtbewoners grijpen in en weten de boel te sussen, het wordt weer rustig, de buurtbewoners hebben het geklaard,
Het Jeugdjournaal komt langs, en avonds wordt op het Jeugdjournaal uitgelegd waarom huizen belangrijker zijn dan een garage. Middags is er bijna ruzie bij de radio. Een paar vrouwen zijn ontzettend kwaad over de muziek die gedraaid wordt, omdat deze ontzettend seksistisch is.
Mensen die thuis zitten worden opgeroepen burgemeester en politici te bellen om verandering van beleid te eisen. Telefoonnummers worden via radio Rataplan doorgegeven.

Avonds wordt er eten gebracht vanuit Roosje, waar grootscheeps gekookt wordt. Ook verschillende buurtbewoners komen met eten aanzetten. Tussen door vinden mensen nog tijd de huisjes schoon te maken, we gaan er nog steeds vanuit dat die zullen blijven staan. Avonds is er een vergadering voor mensen die een geweldloze blokkade voor de barricade willen vormen. De grote zaal op de Pontanusstraat zit propvol, en ook buiten staan veel mensen, die naar een andere ruimte moeten uitwijken. Op deze vergadering worden afspraken gemaakt voor de ontruiming. De geweldloze blokkade: gaat gevormd worden voor in de Karregas en de Piersonstraat ‚en bij de Plak in de Bloemerstraat. Afgesproken wordt dat als de politie de blokkade op komt ruimen, niemand achter de barricades mag vluchten, omdat de mensen daar achter dan geen mogelijk heden hebben de barricade te verdedigen. Zij beginnen pas met de verdediging als de blokkades weg zijn.

Op verschillende plaatsen wordt er geld opgehaald voor de actie. Bij Diogenes en op de H.B.O.-manifestatie in het Kolpinghuis worden flinke sommen geld verzameld, en worden mensen opgeroepen de actie te steunen en de blokkades te versterken.
Avonds wordt de verjaardag van Greet nog eens krachtig gevierd, op verzoek wordt de plaat “Twee Mobiele ogen”, gedraaid, de geluidsboxen worden buiten gezet, en veel mensen staan te swingen op de muziek.

Donderdag 19 februari.

’s Nachts is het vrij rustig achter de barricades. Veel mensen liggen te slapen. Het is koud, en op het pleintje branden vuurtjes, waar mensen zich aan warmen. Op de Bloemerstraat is de zaak afgesloten met dranghekken en ME De hele nacht zitten er mensen in de blokkade.
’s Morgens worden er op verschillende scholen stencils uitgedeeld. De K.W.J. heeft het initiatief hiertoe genomen, en samen met krakers gaan zij de scholen langs, om de scholieren duidelijk te maken waarom de barricades opgeworpen zijn, en ze op te roepen de krakers niet te bestrijden maar te steunen. Het helpt, de aanvallen op de barricades en blokkades nemen duidelijk af. Verschillende jongens die in het begin van de week eieren gooiden, ‚lopen nu achter de barricades en helpen mee deze te versterken. Er worden gasmaskers gekocht, om bescherming te bieden tegen aanvallen met traan-en braakgas. Later zou blijken dat deze hard nodig waren.

’s Middags wordt er een uurtje Nederlands talige muziek gedraaid op de radio, speciaal voor de bewoners van de Piersonstraat.
De hele dag door wordt er van alles aangesjouwd, hout voor de vuurtjes, bier, fruit en voedsel, slaapzakken en helmen worden geschonken. Het wordt steeds duidelijker dat niet alleen krakers tegen de parkeergarage zijn, maar dat ook veel gewone Nijmegenaren deze strijd steunen.
Rond 5 uur wordt er op het pleintje vergaderd over de verdediging van de barricades en avonds is er weer een vergadering over de blokkades op de Pontanusstraat. De opkomst is zo groot dat een deel naar de Mensa uitwijkt. Tijdens de vergadering wordt er alarm geslagen via radio Rataplan, lichte paniek en een groot aantal mensen snelt naar de Piersonstraat. Daar aangekomen blijkt het wel mee te vallen. Een groep van ongeveer 50 mensen had deblokkade op de Bloemerstraat belaagd en was toen de ME kwam naar de blokkades in de Karregas en Piersonstraat gegaan. Maar nadat de brandslang er op gezet werd was het weer snel rustig.

Even later is de sfeer volledig omgeslagen, Kladderadatsch speelt op het pleintje en er hangt haast een feest-stemming. Buurtbewoners komen kijken en er wordt luidkeels meegezongen.
De PvdA wil met ons praten over de Zeigelhof, enkele mensen gaan er heen en onderhandelen over de eisen. Avonds is er een bijeenkomst van de linkse fracties uit de gemeenteraad, waar de bereidheid uitgesproken wordt de Zeigelhofgarage in te ruilen tegen een garage onder Plein 44, Als voorwaarde stellen ze wel, dat er niet ontruimd wordt.
Ook de ME laat van zich horen, regelmatig worden de doorgangen naar de blokkades afgezet. Gevreesd wordt dat ze niemand meer door zullen laten. Maar het valt mee, het steegje achter de Bloemerstraat blijft open, zodat iedereen toch nog bij de blokkades komt. In Roosje vindt een benefietconcert plaats voor de Eenhoorn. Verschillende Nijmeegse groepen treden op. En er wordt opgeroepen na afloop naar de Piersonstraat te gaan.

Morgen is de uitspraak van het kort-geding en in de loop van de avond komen veel mensen gewapend met slaapzak en warme kleding naar de Piersonstraat om daar de nacht door te brengen. De blokkades zijn sterker dan ooit en ook de barricades worden nog steeds versterkt. Op het pleintje ligt geen steen meer op zijn plaats. De barricades zien er onneembaar uit, de tankgracht voor de barricades worden nog eens verbreed en verdiept.
Rond middernacht is het stampvol op het pleintje. Veel mensen zitten rond de kampvuurtjes of in de huisjes. Bij stichting Overvol, de S.0.S.-winkel en het pandje op de tweede Walstraat zijn slaapplaatsen.Op het pleintje vindt een optreden van de Cyclowns plaats.

Vrijdag 20 februari.

Het heeft gesneeuwd, er ligt een witte laag over de barricades, en toch zijn er heel veel mensen, mensen die de hele nacht buiten hebben gezeten, en mensen die morgens aankomen. Om 9 uur is de uitspraak van het kort-geding, en daarna is alles onzeker. Er kan gelijk ontruimd worden.
Volgens onze informatie is er veel politie in de stad, en bij de Bloemerstraat staat de ME zodanig voor de blokkade dat je helemaal om moet lopen om bij de Plak te komen. Toch kunnen nieuwe mensen nog steeds binnen komen.

Via radio Rataplan wordt iedereen, die wakker wordt, opgeroepen naar de Piersonstraat te komen, om de blokkades te versterken. Rond 9 uur komt over de radio het bericht, dat bij de Limos kazerne. alle ME in de bussen is gestapt. Veel mensen gaan naar de blokkades en blijven daar zitten.
Chris Aerts, onze advocaat komt met de uitspraak van de rechter. En zoals verwacht hebben we verloren, en mogen de panden met behulp van de sterke arm ontruimd worden. Het wachten is nu op de Deurwaarder, die dat officieel moet komen meedelen.
Iedereen gaat zijn positie innemen, de geweldloze blokkades worden versterkt en op het pleintje is iedereen op haar/zijn hoede.

Waarschijnlijk wordt er niet voor 12 uur ontruimd, de politieke onderhandelingen zijn nog in volle gang. De linkse partijen zijn bereid toe te geven aan een garage onder Plein 44, als er maar niet ontruimd wordt.
Binnen de barricades wordt druk gediscussieerd over het initiatief van de linkse partijen, sommige mensen vinden het een heel redelijke oplossing, andere vinden dat er helemaal geen garage komen moet, dus ook niet onder het Plein. Toch is er nog hoop dat de huisjes kunnen blijven staan, en dat we zelf de barricades mogen opruimen.
Even later wordt deze hoop de grond ingeslagen. Het CDA wil over gaan tot onmiddellijke ontruiming, en is pas bereid daarna te praten over een andere plaats voor de parkeergarage.
Er moet nog een overleg komen van de fractieleiders van de Nijmeegse politieke partijen, een zogenaamd seniorenconvent. Maar de uitslag staat al vast.
Via de radio wordt er een oproep gedaan aan alle Nijmegenaren om morgen, zaterdag te demonstreren tegen de Zeigelhofgarage.

Tegen 12 uur komt er een bommelding, waarschijnlijk een grapjas, net als in Dodewaard, toch is iedereen op haar/zijn hoede, en wordt er gezocht naar een verdacht apparaat. Er wordt niets gevonden, en er komt geen BOEM. ’s Middags de uitslag van het seniorenconvent. Het CDA blijft bij ontruiming, het kan dus elk moment beginnen.
Bij de blokkade Bloemerstraat worden afspraken gemaakt over aflossing. Een deel van de mensen vertrekt en zal over 6 uur terugkomen.
De grootste spanning is er af. Het gerucht doet de ronde dat niet voor maandag ochtend ontruimd wordt.
Bij de Bloemerstraat vliegen weer eieren door de lucht, de meeste komen tussen de ME terecht, die daarop de Bloemerstraat weer schoon veegt.
De KWJ organiseert een Pierson jeugd café, en roept alle stenen en eieren gooiende jongeren op daar heen te komen om te praten. Ik ben dus Theo van de KWJ. En dit is een ontzettend dringende oproep voor alle Nijmeegse jongeren, die thuis zitten te luisteren naar radio Rataplan, en die nu bij de Piersonstraat staan. Een heleboel van jullie hebben het pamflet gelezen over stenen gooien. Laten we eens ophouden met klooien, laten we eens gaan praten. Er zijn veel jongeren bij de barricades, die zeggen dat ze ook voor de krakers zijn. Dan moeten ze dus ook echt komen, vanavond om half zeven bij de KWJ. We vinden, dat je vanavond maar wat later naar de discotheek moet gaan, en dat je langs moet komen. Arnold en René uit de Meyhorst: het is belangrijk dat jullie komen vanavond. Johnie uit de Triangelstraat, Japie uit de Schoolstraat, kom echt effe langs. Ook als je wat later komt. En Lis ik weet niet of ze er al is, anders moet ze ook komen. Pierson mot blieve.

De hele dag blijft de sfeer gespannen. Zouden ze komen ontruimen?

Het is nu bijna zeker dat Maandag morgen in alle vroegte de ontruiming zal beginnen. Dit is uit een drietal betrouwbare bronnen vernomen.

Toch blijven veel mensen voor of achter de barricades, je kunt nooit weten welke rare streken de overheid uithaalt. Er arriveren ook veel krakers uit andere steden. De landelijke kraakdag die Zaterdag gepland was, is afgezegd in verband met de gespannen situatie in Nijmegen.

Zaterdag 21 februari.

De zaterdag van de actieweek stond in het teken van de demonstratie, die de grootste zal worden die Nijmegen tot dat ogenblik heeft gekend. Vijfduizend mensen (volgens anderen zelfs zevenduizend) trokken door de stad. Er was geen ME’er te zien. Vier agenten liepen voorop om het verkeer te regelen en in de zijstraten stonden hier en daar wat verkeersagenten. De rijkspolitie-helikopter cirkelde boven de stad en een vliegtuigje van de politie vloog laag boven de Piersonstraat. De muziekgroep Kladderadatsch lanceerde de meezinger: ‘Er staat ME in de gang’, en nog veel meer prachtige liederen. Op Plein ’44 stonden een paar jongetjes vervelend te doen maar het overgrote deel van de mensen langs de kant stelde zich sympathiserend op. Overal in de stad waren de affiches te zien met ‘Zeigelhof nooit’ en ‘Pierson mot blieve’. De sfeer was fantastisch, de zon scheen en iedereen voelde zich prima.

De middenstand was ondertussen bezig de etalages van planken te voorzien. Overal in het centrum werden winkels ‘gebarricadeerd’.

Radio Rataplan deelde mee dat er was gereageerd op een onderhandelingsaanbod dat de krakers hadden gedaan. Het CDA had een verklaring uitgegeven dat alles opnieuw kon worden bezien als de barricades werden opgeruimd en de huisjes vrijwillig ontruimd. De krakers wilden dan een verklaring waarin werd toegezegd dat de panden gespaard zouden worden en er geen Zeigelhof zou komen. Maar het CDA liet weten dat éérst de barricades weg moesten. Zondag werd er meer bekend over de onderhandelingspogingen.

De hele dag werd er gewerkt om de tankgrachten nog dieper en breder te maken. Bij die graafwerkzaamheden kwamen zelfs antieke potscherven en resten van een skelet naar boven.

Radio Rataplan riep op de kazerne in het oog te houden en te melden of daar veel ME’ers, marechaussee of tanks te zien waren.

Er kwamen steeds meer solidariteitsverklaringen en giften binnen. Koffie, suiker, pils, brood en melk werd aangedragen. Sommige van die gaven worden met argusogen bekeken: er is een (valse?) melding binnengekomen dat er fruit onderweg is dat ingespoten is met valium.

Het bleef de hele dag rustig. Om 24 uur verliep het ultimatum van de deurwaarder. De meeste mensen gingen er echter vanuit dat de ontruiming op maandagochtend zou plaats hebben, niet op zondag vanwege de zondagsrust. Daarom maakten veel mensen van de gelegenheid gebruik lekker uit te rusten.

De Landelijke Kraakdag werd in Nijmegen gevierd. Sympathisanten uit andere steden demonstreerden samen met duizenden Nijmegenaren (oud en jong).