demonstraties

Maandag is voorbij maar woede en protest nog lang niet. Demonstraties, uitzonderlijk in grootte en frequentie, trekken door de stad. Het was bijna ongelooflijk hoe dat ging. Er werd iets afgesproken voor de volgende dag dat was voldoende om een massale demonstratie te krijgen.

Een kort overzicht:

Dinsdag 24 februari: Een zeer lange stoet trekt door de binnenstad. De ME laat zich wijselijk niet zien. Daardoor blijft het rustig. Wel weer een agressieve automobilist. Vanuit een zijsteeg van de Lange Hezelstraat komt hij in volle vaart aanstuiven. Door de gladheid raakt hij in de slip en ramt een paaltje, niemand raakt gewond. De auto wordt definitief onschadelijk gemaakt en de bestuurder maakt zich eveneens beschadigd uit de voeten. Bij het politiebureau wordt de vrijlating van de arrestanten geëist.

foto: RAN

Woensdag 25 februari: Tijdens de demonstratie is een groep van plan om over het Piersonplein te trekken. In de Bloemerstraat bij de Plak staan hekken met daarachter ME. Er vinden schermutselingen plaats.

Donderdag 26 februari: Nog nooit zijn er zoveel krakers en sympathisanten op de been geweest als deze avond in Nijmegen. Voor eerst na de ontruiming weer door de Piersonstraat. Daar staat men op een kaalgeslagen vlakte. Onder een indrukwekkende stilte trekt men over het pleintje. Onder het spelen van treurmuziek worden kransen gelegd. Daarna gaat men richting de Aula aan de Wilhelminasingel, waar burgemeester Hermsen het politieoptreden zit goed te praten in de gemeenteraad. Terwijl niemand de Aula meer in of uit mag, steken de massa’s mensen buiten niet onder stoelen of banken wat zij ervan vinden. De eis, dat Hermsen en de zijnen moeten oprotten, wordt kracht bijgezet door het ingooien van ruiten en het gebeuk op de deuren. Ongeveer een uur lang blijft de enorme menigte voor de Aula staan, daarna gaan de meesten weg, naar huis of naar de Vereeniging, waar de raadsvergadering via een groot tv-scherm te volgen is.

De ‘belegering’ van de Aula

Tijdens en voor de demonstratie is radio Rataplan voor het eerst sinds de inval weer in de lucht. Er heerst nogal wat spanning bij de radio omdat men een nieuwe inval verwacht. Dit gebeurt niet. Wel wordt de zender door nogal krachtige stoorzenders weggedrukt uit de ether. De stoorzenders staan op de kazerne en het PGEM-gebouw.

De demonstraties zouden zich niet beperken tot de week na de ontruiming. Tot en met 26 maart wordt er op elke donderdag een demonstratie gehouden.

Op donderdag 12 maart wordt er weer een gemeenteraadsvergadering gehouden over de Zeigelhof-affaire. De aula wordt weer belegerd. Als de demonstratie langs de marechaussee kazerne komt, komen een paar MEers in vol ornaat bij het hek staan. Meteen breekt de hel los, stenen door de ruiten. Na afloop trekt een grote macht politie erop uit om mensen op te pakken.

Donderdag 26 maart: Er verschijnen weer auto’s op het kale Piersonplein (Plein ’81?). Het verzet lijkt definitief gebroken en de grote terugblik gaat komen: fototentoonstellingen, manifestaties, video en films. Deze donderdagavond mag Hermsen zijn strafwerk inleveren. Tijdens een extra raadsdebat mag hij uitleggen hoe ernstig en serieus de kwestie in deze was. Toen om 9 uur ’s avonds de demonstratie bij de Aula arriveerde en een kartonnen maquette van de Zeigelhofgarage de brand in ging, werd er overgegaan tot actie. Besloten was dat de hele handel via de ramen van de foyer naar binnen gewerkt zou worden, hopend dat het spul zijn weg zou vinden naar de aangrenzende raadszaal via een grote toegangsdeur. Na enig aarzelen vloog het actiemateriaal, aan stenen gebonden naar binnen. De paniek die daar even ontstond resulteerde in het hermetìsch afsluiten van de toegangsdeuren naar de raadszaal.